Працяжнік паміж дзейнікам і выказнікам

Умова пастаноўкі працяжніка	Прыклады
Дзейнік і выказнік выражаны назоўнікамі ў назоўным склоне	Птушкі – вялікія сябры.
Дзейнік і выказнік (або адзін з іх) выражаны лічэбнікам ці колькасна-іменным спалучэннем	Дваццаць першага сакавіка – пачатак вясновага раўнадзенства.
Дзейнік і выказнік (або адзін з іх) выражаны інфінітывам	Хадзіць у грыбы – мой любімы від адпачынку; Гурбы – не ўзабрацца.
Паміж дзейнікам і выказнікам ёсць словы гэта, вось, значыць	Свая зямля – вось што аснова; Любіць свой край – значыць ведаць яго.
Выказнік выражаны фразеалагізмам з ацэначным значэннем	Надвор'е – хоць з хаты не вылазь; Цяпер хлопец – стрэляны верабей!; Поле – вокам не абняць.
Выказнік выражаны назоўнікам , а дзейнік з'яўляецца састаўным	Быць настаўнікам – адказная праца.
Дзейнік выражаны назоўнікам, а выказнік – усечаным дзеясловам	Заяц – шусь у кусты; Шчупак – бултых у ваду.
Працяжнік паміж дзейнікам і выказнікам не ставіцца, калі	Прыклады
Дзейнік і выказнік выражаны назоўнікамі ў форме назоўнага склону, але: *выказнік стаіць перад дзейнікам (адваротны парадак слоў); *перад выказнікам ёсць адмоўе; *перад выказнікам ёсць параўнальныя словы як, быццам, нібы, што; *перад выказнікам ёсць не дапасаваны да яго член сказа, пабочнае слова, часціца	Нядобрае пачуццё зайздрасць; Горкі палын жыццё на чужбіне. Душа не параная рэпа, жывым агнём гарыць яна; Старасць не радасць. Сасновы бор як вечавы сабор; Яго рукі бы стальныя;  Кнігі, як вядома, настаўнікі жыцця; Мой брат таксама інжынер.
Адзін з галоўных членаў сказа выражаны займеннікам	Яны абітурыенты; Мы з ім аднакласнікі.
Дзейнік выражаны назоўнікам, а выказнік – прыметнікам	Вада ў рацэ сцюдзёная; Лета спякотнае, сухое.